Vanwall 57

Vanwall
Vanwall 57 - Opis samochodu - dane techniczne -
rok konstrukcji: -
główny projektant: -
długość nadwozia: -
szerokość nadwozia: -
wysokość nadwozia: -
rozstaw osi: -
wymiar z przodu: -
wymiar z tyłu: -
waga: -
zmiana biegów: -
hamulce: -
konstruktor
Vanwall
kierowcy, którzy prowadzili ten model
S. Moss 15
R. Salvadori 1
T. Brooks 16
S. Lewis-Evans 13
Vanwall 57 - zespół zgłaszający ten model
Vandervell Products Ltd 45
silnik
Vanwall
opony
Pirelli
Dunlop
olej
Vanwall 57 - osiągnięcia i statystyki
ilość zgłoszonych samochodów: 45
ilość wyścigów: 15
ilość zwycięstw: 10
ilość 2 miejsc: 2
ilość 3 miejsc : 2
ilość zdobytych pole position: 7
ilość startów z pierwszego rzędu: 13
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 6
ilość dnf: 24
Vanwall 57 - Opis samochodu

Sukcesy odniesione w wyścigach GP przez samochody Vanwall zwiastowały nadejście brytyjskiej dominacji w tych zawodach. Twórcami Vanwalla byli: Polak z pochodzenia Leon Kuźmicki (Leo Kusmicki) - silnik, Colin Chapman - podwozie i Frank Costin - nadwozie. W podwoziu elementem nośnym była przestrzenna rama rurowa. Koła przednie zostały zawieszone niezależnie na poprzecznych wahaczach i sprężynach śrubowych, natomiast w skład zawieszenia tylnego wchodziła oś De Dion, podwójne podłużne wahacze, poprzeczny drążek Watta i sprężyny śrubowe. Z zawieszeniem współpracowały teleskopowe amortyzatory hydrauliczne. Samochód wyposażony został w hamulce tarczowe Lockheed. Konstrukcja 4-cylindrowego rzędowego silnika oparta została w znacznej mierze na rozwiązaniach jednostek motocyklowych Norton (Kuźmicki przez szereg lat pracował dla tej wytwórni). Mówiono nawet, że blok silnika Vanwalla powstał przez złożenie 4 cylindrów Nortona we wspólną całość. Cechami charakterystycznymi tej jednostki były półkuliste komory spalania i zawory (po 2 na cylinder) nachylone względem siebie pod kątem 60 stopni i sterowane dwoma wałkami rozrządu umieszczonymi nad głowicą. Układ zapłonowy bazował na iskrowniku wysokiego napięcia Bosch, skąd impulsy kierowane były do podwójnych świec zapłonowych znajdujących się w każdym cylindrze. Zastosowano również bezpośredni wtrysk paliwa , także firmy Bosch, przy czym należy dodać, że zgodnie z obowiązującymi od 1958 r. przepisami silnik pracował na normalnej benzynie handlowej. Przy pojemności 2490 cm3 (średnica cylindrów 96 mm skok tłoków 88 mm) i przy stosunku sprężania 12,5:1 silnik rozwijał moc 262 KM przy 7500 obr/min. W układzie przeniesienia napędu wykorzystano wielotarczowe sprzęgło i 5 biegową skrzynkę biegów. Opracowane na podstawie szczegółowych badań w tunelu aerodynamicznym nadwozie zakrywało większość normalnie odsłoniętych elementów (części zawieszenia) i pomimo dość dużej wysokości i nieco niezgrabnego wyglądu odznaczało się wyjątkowo małym współczynnikiem oporu aerodynamicznego. Rozstaw osi Vanwalla wynosił 2292mm, rozstaw kół przednich 1365mm, a tylnych 1314mm. W stanie suchym wóz ważył 635 kg, a na torze mógł osiągnąć prędkość maksymalną do 300 km/h.