Lotus-Ford 79

Lotus
Lotus-Ford 79 - Opis samochodu - dane techniczne -
rok konstrukcji: -
główny projektant: -
długość nadwozia: -
szerokość nadwozia: -
wysokość nadwozia: -
rozstaw osi: -
wymiar z przodu: -
wymiar z tyłu: -
waga: -
zmiana biegów: -
hamulce: -
konstruktor
Lotus
kierowcy, którzy prowadzili ten model
M. Andretti 24
R. Peterson 7
J. Jarier 2
C. Reutemann 15
H. Rebaque 11
Lotus-Ford 79 - zespół zgłaszający ten model
John Player Team Lotus 20
Martini Racing Team Lotus 28
Team Rebaque 11
silnik
Ford
opony
Goodyear
olej
Valvoline
Essex
Lotus-Ford 79 - osiągnięcia i statystyki
ilość zgłoszonych samochodów: 57
ilość wyścigów: 26
ilość zwycięstw: 6
ilość 2 miejsc: 5
ilość 3 miejsc : 4
ilość zdobytych pole position: 10
ilość startów z pierwszego rzędu: 17
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 5
ilość dnf: 28
Lotus-Ford 79 - Opis samochodu

Colin Chapman jest bez wątpienia jednym z najwybitniejszych konstruktorów samochodów wyścigowych okresu powojennego, a jego modele wielokrotnie wyznaczały nowe szlaki w rozwiązaniach technicznych F1. Lotus 79, który dominował na torach wyścigowych w sezonie 1978 przeszedł już do historii sportu samochodowego dzięki nowatorskim rozwiązaniom aerodynamicznym. Założeniem konstrukcyjnym tego modelu było powiększenie przyczepności wozu, a co za tym idzie szybkości wirażowania, poprzez wytworzenie podciśnienia w przestrzeni pomiędzy podwoziem samochodu a nawierzchnią toru. Efekt ten uzyskał Chapman poprzez takie ukształtowanie dolnej płaszczyzny podwozia, które wraz z płaszczyzną nawierzchni byłoby odpowiednikiem tzw. zwężki Venturiego. Wykorzystano tu występujące przy przepływie powietrza przez przewód o zwężającym się, a następnie rozszerzającym świetle zjawisko wzrostu szybkości przepływu w części zwężonej, pociągające za sobą spadek ciśnienia w tym obszarze. Tak więc umiejętne zastosowanie praw fizyki pozwoliło na uzyskanie podciśnienia ,,przysysającego'' samochód do toru bez jakichkolwiek dodatkowych urządzeń mechanicznych. W celu zapewnienia możliwie swobodnego dostępu powietrza pod podwozie umieszczono zespoły resorujące przedniego i tylnego zawieszenia możliwie blisko osi podłużnej pojazdu. Zrezygnowano również z symetrycznych zbiorników paliwa po bokach samochodu, zastępując je jednym zbiornikiem umieszczonym za kabiną kierowcy. Pociągnęło to za sobą przesunięcie fotela kierowcy do przodu tak, iż znajdował się bliżej przedniej niż tylnej osi. Lotus 79 charakteryzował się wyjątkowo wąskim kadłubem ze stopu aluminiowego oraz odejmowanymi elementami (,,pontonami'') bocznymi, w których znajdowały się chłodnice : po prawej stronie wody, po lewej oleju. Zawieszenie obejmowało długie wahacze i zespoły resorujące, złożone ze sprężyny śrubowej amortyzatora umieszczone przy przednim ograniczeniu kadłuba, oraz tuż przy tylnej krawędzi silnika. Tarczowe hamulce zamontowane zostały z przodu, w piastach kół, z tyłu zaś na półosiach przy skrzyni biegów, Na elementy nadwozia z włókna szklanego składały się: wąska część przednia ze statecznikiem, obudowa kabiny kierowcy i silnika oraz duży statecznik tylny. Do napędu wykorzystano umieszczony centralnie i spełniający rolę nośną silnik Ford Cosworth DFV o mocy 500 KM przy 11 000 obr/min. Napęd przenoszony był przez 5-biegową skrzynię biegów Hewland na tylne koła. Lotus 79 ważył 576 kg i rozwijał prędkość maksymalną ok. 300 km/h.